Bu haftaki köşe yazımda Ahmet ve Atlas’tan bahsetmek istedim.
Mekanları cennet olsun.
O kadar elim olaylar sonucu kaybettik ki onları zaman geçse de sanırım hiç unutulmayacak.
Zaman geçtikçe yaşananlarla ilgili detaylar insanın gözünün önünden geçiyor. Özellikle o yaş grubundaki anneler ve babalar için , çocuklarına ‘‘yolda kulaklık takın, kimseyle konuşmayın'' gibi bir öğüt mü veriyorlar acaba diye düşünmedim değil.
Acaba bu sebepten mi kendilerini dış dünyaya kapatan bu çocuklar akran zorbalığından kaçmak için sosyalleşme ve ikili ilişkilerde zorluk yaşıyor.
Bu kuşak çocukları maalesef şiddet ve öfke dolu bir topluma doğdu.
Bunu biz anne babalar olarak kabul ediyoruz. Ve çocuklara da bunu farkettirmemek adına böyle önlemler alıyoruz.
O kulaklıkları takarak kendi dünyalarına dalan çocuklar hayatın, insanların etrafında olanların da farkına varamıyor.
Kendini bir süre için korusada hayatı kaçırıyor aslında.
Konuşabilen, iletişim kuran, sağlıklı ilişkiler geliştiren çocuklar yetiştirmemiz buna çaba göstermemiz gerekiyor.
Bizler yetişkin bireyler olarak çocuklarımıza iyiyi, güzeli, doğruyu öğretebilmemiz lazım.
Bu gelecek nesiller için çok önemli.
Sağlıcakla kalın.
Haftaya görüşmek üzere...
