Günaydın Bahar… Her yıl aynı soru düşer insanın aklına:
Bahar geldiğinde mi içimiz kıpır kıpır olur, yoksa biz böyle hissetmeye başladığımızda mı gelir bahar? Belki de ikisi birbirini çağırır.
İçimizde uyanan o hafiflik, dışarıdaki güneşle anlaşmış gibidir. Gökyüzü biraz daha mavi, sabahlar biraz daha umutluysa, bunun sebebi sadece mevsim değildir; insanın kendi iç baharı da usulca kapıyı aralamıştır.
Tam da böyle anlarda, bir şarkı çalar zihnimizde. Sözleriyle içimizi ısıtan, bir yerlerden tanıdık gelen bir melodi…
Çünkü bahar, sadece doğada değil, hafızamızda da açar çiçeklerini. Eski anılar, yarım kalan gülüşler, belki de hiç yaşanmamış ihtimaller… Hepsi güneşin altında biraz daha görünür hale gelir.
Ve biz fark ederiz ki, aslında en çok kendimize yaklaşırız bu mevsimde.
Güzel havaların gelişiyle birlikte insanın enerjisi de değişir. Daha çok gülümseriz, daha kolay bağ kurarız, daha az yoruluruz sanki.
Bu enerji yalnızca bize ait kalmaz; etrafımıza da yayılır. Bir selam, bir kahkaha, küçük bir jest… Hepsi birbirine eklenerek günün tonunu değiştirir.
İnsan insana iyi gelir derler ya, işte bahar bu gerçeği daha görünür kılar.
Öyleyse gelin, bu güzel havaları sadece izlemekle yetinmeyelim. Biraz daha motive çalışalım, fırsat buldukça kendimizi dışarı atalım, sevdiklerimizle daha çok vakit geçirelim.
Küçük planlar yapalım, anın tadını kaçırmadan yaşayalım. Çünkü bahar dediğimiz şey, sadece gelip geçen bir mevsim değil; hissetmeyi seçtiğimiz bir ruh halidir.
Ve belki de en güzeli, onu birlikte çoğaltabilmektir.
Sağlıcakla kalın.
Haftaya görüşmek üzere...
