Bazen rakamlar yalan söylemez. Ama o rakamları yorumlayanlar, o rakamların arkasına saklananlar çok şey anlatır.

Önümüzde iki belediye var: Biri Adana’da Seyhan, diğeri Osmaniye’de Kadirli. İkisi de aynı siyasi çizgide, ikisi de aynı tür ihaleye çıkıyor: basılı görsel materyal hizmet alımı. Yaklaşık maliyetler neredeyse birbirine eşit. Verilen teklifler de öyle.

Ama sonuç?

Biri “aşırı düşük” diyerek 15 milyonluk teklifi kapının önüne koyuyor.

Diğeri aynı seviyedeki teklifi kabul edip ihaleyi sonuçlandırıyor.

Şimdi soralım: Bu nasıl bir çelişkidir?

Eğer bu teklif gerçekten “aşırı düşük” ise, Kadirli Belediyesi kamu zararına mı hareket etti?

Yok eğer yapılabilir bir teklif ise, Seyhan Belediyesi neden bu teklifi reddetti?

Bu sorunun ortası yok.

İşin daha da düşündürücü tarafı ise şu: Bu kararlar masa başında mı alındı, yoksa gerçekten teknik bir inceleme yapıldı mı?

Bugün bu sektörü bilen herkes şunu söylüyor:

Eğer bir firmanın güçlü makine parkuru varsa, geniş ebatlı baskı makineleriyle üretim yapabiliyorsa ve hammaddeyi doğru yönetiyorsa, maliyetleri ciddi şekilde düşürebilir.

Peki soruyorum:

Seyhan’daki yetkililer o firmaların kapısını çaldı mı?

“Geliyoruz” deyip makineleri yerinde gördü mü?

Depolardaki hammaddeleri saydı mı?

Yoksa sadece kağıt üzerindeki rakamlara bakıp hüküm mü verdi?

Çünkü eğer bunlar yapılmadıysa, ortada bir değerlendirme değil, doğrudan bir tercih vardır.

Ve bu tercihin de bir sorumluluğu vardır.

İhalenin Basın Yayın Müdürlüğü üzerinden yürütüldüğü, sürecin ilgili birimlerce hazırlandığı ve onay mekanizmasından geçtiği biliniyor. Bu noktada artık mesele soyut değil, somuttur.

Bu kararın altında imzası olan herkes için aynı soru geçerli:

Bu karar gerçekten teknik bir zorunluluk muydu, yoksa kolay bir eleme mi?

Kamu ihaleleri “beğendim–beğenmedim” mantığıyla yönetilemez.

Milyonlarca liralık işler, kanaatle değil, veriyle yönetilir.

Bugün Seyhan’da verilen karar, sadece bir ihalenin sonucu değildir.

Aynı zamanda bir yönetim anlayışının da göstergesidir.

Ve unutulmamalıdır ki;

aynı şartlarda iki farklı karar çıkıyorsa, orada ya bir yerde ciddi bir hata vardır…

ya da açıklanması gereken çok daha büyük bir sorun.

Top artık sahada değil.

Top, o imzaların sahiplerinde.

Ve kamuoyu cevap bekliyor.