Bazı insanlar vardır; isimleri sadece nüfus kayıtlarında yazmaz. Onların adı, dokundukları gönüllerde yaşar. Bazı insanlar vardır; bir aileye değil, bir şehre ait olurlar. İşte Sevil Arat da böyle bir insandı.

Onu son yolculuğuna uğurlarken, aslında sadece Arat ailesinin değil, Adana’nın da çok kıymetli bir değerini uğurladığını gördük.

Arat ailesinin değerli büyüğü Erden Arat’ın sevgili eşi, kıymetli dostlarım Atilla Arat ve Hüseyin Arat’ın fedakâr annesi olan Sevil Arat, geride sadece evlatlarını değil, “Sevil Anne” diye seslenen yüzlerce, belki de binlerce insanı bıraktı.

Hayat bazen insana en büyük dersleri hiç ummadığı yerde verir. Cenazeevinde bulunduğum her gün, insanların gerçek değerini anlamaya çalışıyorum. Ama Sevil Arat’ın ardından yaşananlar bana bambaşka bir gerçeği gösterdi. Cenazedeki kalabalık, mevlütte omuz omuza duran insanlar, dökülen gözyaşları ve edilen dualar tek bir şeyi anlatıyordu: Bu kadın, gerçekten herkesin Sevil Annesiymiş.

Bir insanın zenginliği malıyla ölçülmez. Gerçek serveti, arkasından edilen dualardır. Gerçek itibarı ise uğurlanırken oluşan kalabalıktır. Sevil Arat’ın ardından oluşan o insan seli, ömrünü insan biriktirerek geçirdiğinin en güzel şahidiydi.

Kim bilir kaç kişinin derdine ortak oldu, kaç sofraya bereket kattı, kaç gönlü bir anne şefkatiyle sardı… Belki yaptığı iyiliklerin çoğunu kimse bilmedi. Çünkü gerçek iyilik, gösteriş için değil, Allah rızası için yapılır. Ama o iyilikler bugün insanların hafızasında, dualarında ve gözyaşlarında tek tek ortaya çıktı.

Adana, insan ilişkilerinin hâlâ sıcak kaldığı nadir şehirlerden biridir. Bu şehrin ruhunu yaşatan insanlar vardır. Sevil Arat da o ruhun en güzel temsilcilerinden biriydi. Güler yüzüyle, samimiyetiyle, merhametiyle ve herkesi kucaklayan yüreğiyle insanların hayatına dokundu.

Bugün geriye dönüp baktığımızda anlıyoruz ki; insanın geride bırakacağı en büyük miras ne servettir ne de makamdır. Geride bırakılacak en büyük miras, insanların kalbinde bırakılan güzel izdir.

Sevil Arat, işte o izi bırakarak aramızdan ayrıldı.

Rabbim mekânını cennet, makamını âli eylesin. Başta kıymetli eşi Erden Arat’a, değerli evlatları Atilla Arat ve Hüseyin Arat’a, tüm ailesine ve onu seven herkese sabır ve başsağlığı diliyorum.

İnsan ölür; ama sevgisi ölmez.

Bazı anneler sadece çocuklarını büyütmez, bir şehrin vicdanını da büyütür.

Sevil Anne de onlardan biriydi.