Bireysel silahlanmayı, suç örgütlerini ve okul saldırılarını birbirinden tamamen kopuk meseleler olarak görmek büyük bir yanılgı.Gerçek olan şey ise , Silahın kolayca ulaşılabildiği, görünür ve sıradan bir güç sembolü hâline geldiği toplumlarda, şiddetin sonuçlarının çok ağır olduğudur.Son birkaç aydır bunun faturasını pek çok şehirde minicik,gencecik bedenlerin kaybı ile yaşadık.

Okul, toplumun en savunmasız kesimlerinden birinin bulunduğu yerdir: çocukların…Sokakta başlayan silah kültürü, sosyal medyada normalleştirilen şiddet görüntüleri, çetelerin güç gösterileri ve suç dünyasının gençleri etkileyen dili; çocukların dünyasından bağımsız değil artık.Korkulan oldu,sanal mecralarda boy gösteren ve giderek takipçi sayısını arttıran abuk sabuk örgütler türedi,yüzlerce kafasının içi boş gencin beyni yıkandı ve şimdi eller tetikte bekliyoruz,hemen her gün bir şehirde haber,gözaltılar ve silahla okula girmeye çalışmalar…Korkunun,şiddetin,silah sesinin çocukların dünyasına girmesi okul ortamında ciddi bir kültürel erozyona yol açabilir.Kolluk kuvvetlerinin gece gündüz gelen istihbaratları değerlendirdiğini umuyoruz fakat somut anlamda kökten bir temizlikten bahsetmemiz henüz çok erken.

Lakin , Bir okul saldırısını önlemek, yapılacak emniyet operasyonları ya da ,okulun girişine daha kalın bir kapı ya da bir güvenlik görevlisi koymak ile sınırlı kalmamalı.

Güvenlik meselesi bundan çok daha geniş olmalı.Öğrencinin tehdit edildiğinde konuşabileceği bir öğretmeni olmalı.Öğretmenin fark ettiği ciddi bir davranış değişikliğini bildirebileceği etkili bir sistem olmalı.Ailenin yardım istediğinde karşısında ulaşılabilir kurumlar bulunmalı.

Şiddet tehdidi ciddiye alınmalı.

Sosyal medya üzerinden yapılan tehditler göz ardı edilmemeli.

Silahların çocukların ve gençlerin ulaşabileceği ortamlarda bulunmasını önleyecek sorumluluk mekanizmaları güçlü olmalı.

Ve suç örgütlerinin gençleri hedef alabileceği alanlar yalnızca operasyonlarla değil, eğitim ve sosyal politikalarla da daraltılmalı.

Çocuklarımızı silahlardan korumaya çalışırken, neden hâlâ silahların çocukların dünyasına bu kadar yaklaşmasına izin veren bir ortam oluşturuyoruz sorusunun artık ciddi manada sorulması ve adım adım bireysel silahsızlanmaya geçilmesi bir elzem.

Çünkü okuldaki çocuklarımızın güvenliği bütün toplumun ortak bir meselesidir.