Bazen bir insanın hayatında olmakla, o insanın hayatında gerçekten bir yere sahip olmak arasındaki farkı unutuyoruz. Gün içinde konuşmak, aynı ortamda bulunmak, birlikte vakit geçirmek… Bunların hepsi birinin hayatında yer kapladığımızı gösterir belki ama yer edindiğimizi göstermez. Çünkü insanın hayatında bulunmak kolaydır; asıl mesele, yokluğunda fark edilmektir. Birinin aklına sebepsizce gelmek, güzel bir şey yaşadığında ilk paylaşmak istediği kişi olmak, zor bir günün sonunda sesini duymak istemesi… İşte bunlar, bir hayatın içinde gerçekten yer bulmanın işaretleridir.
Sanırım çağımızın en büyük yanılgılarından biri, kalabalıkları yakınlık sanmak. Telefon rehberimiz dolu, mesaj kutularımız hareketli, sosyal çevremiz geniş. Ama gerçekten kaç kişinin hayatında özel bir yerimiz var? Kaç kişi bizi sadece ihtiyaç duyduğunda değil, hiçbir şeye ihtiyacı yokken de arıyor? Kaç kişi bizi merak ediyor, nasıl olduğumuzu gerçekten öğrenmek istiyor? Bazen onlarca insanın arasında, tek bir insanın eksikliğini hissedebiliyoruz. Çünkü mesele etrafımızdaki insan sayısı değil, kurduğumuz bağın derinliği.
Ben artık insanların hayatında bulunmayı değil, anlamlı bir iz bırakmayı önemsiyorum. Herkesin hayatında olmak gibi bir iddiam yok. Ama birinin hayatında samimiyetle, içtenlikle ve karşılık beklemeden var olabilmek istiyorum. Çünkü sevgi yalnızca söylenen güzel sözlerden ibaret değil; hatırlamakta, önemsemekte, zaman ayırmakta ve bazen hiçbir şey söylemeden yanında durabilmekte saklı. İnsan, değer gördüğünü büyük cümlelerle değil, küçük davranışlarla anlıyor.
Belki de kendimize sormamız gereken soru şu: Birilerinin hayatında sadece alışkanlıktan dolayı mı varız, yoksa gerçekten tercih edildiğimiz için mi? Çünkü alışkanlık insanı yanında tutabilir ama gönülde yer edinmek başka bir şeydir. Ben birinin hayatında kalabalığın sıradan bir parçası olmak yerine, yokluğu hissedilen güzel bir ayrıntı olmayı tercih ederim. Sonuçta mesele birinin hayatında ne kadar yer kapladığımız değil, kalbinde ne kadar yer edinebildiğimizdir.
Sağlıcakla kalın. Haftaya görüşmek üzere...