Bir halk şiiri sevdasıdır gidiyor Edebiyatımızda yıllardan beri.
Bıkmadılar bir türlü. Bâki bunun dışında kalmıştır, bütün divan şairlerine, Tanzimatçılara, Edebiyat- ı Cedideci'lere( yenilikçiler), onlardan sonra gelenlere, bugünkülere, tümüne dudak bükebilirsiniz, sizi eleştirecek bir kaç yazar çıkabilir; gene de pek büyük kabahat değildir, bağışlanır ve kulak ardı edilirler.
Gelgelelim âşıklara( şairlere) dil uzatmayacaksınız. Yunus Emre bir, âşıklar iki dokunulmaz olacaklar. Beğeneceksiniz, seveceksiniz.
Hani:( yüzünde göz izi var, Sana kim baktı yârim? ) soğukluğu yok mu, Ona bile hayran kalacaksınız. Neden?
İçtenlikle yazılmış şiirlermiş âşıklarınki.
Şairler gönlünden koptuğu söylermiş. Şiirin kaynağı varmış sazlarının tellerinde.
Kimseye taş atmıyorum; Bu yazıyla; hepimiz tutulduk bu sevdaya.
Günah taşını ilk olarak hiç sevdaya tutulmayan atsın...
