Sevabının günahını karşılamaya yetmediğini her aklı başında olan bilir. Taşımalıyız iyiliği küfelerle en temiz yerden, ölümden. Dokundu, meyve verdi. Her aklımdan çıkmadığında içim gülüyor, o ise erkenden uykuya geçiyor. Sen seni kaybedersen ben bende bulurum. O an ödülün ben olur muyum? Ya avukat tutmazsan haklarımı korur musun? Peki, yanılsam suni teneffüs yapar mısın? İkimiz birden seviyoruz hizadan barışa bakmayı. Aklımı döksem, toplayıp heykelini diker misin, kentin gözle görünen yerine? Görüneni göz görür, akıl beyinde dolanan sesi duyar. Kendimi alıyorum beraat edeceklerin listesine. Kırmayın beni, sizi en eğlenceli ben severim. Kim lanetleye bilir, Salazar başta beklerden. Baktım yüzüme, yakışıyordu utanmak bana. Saldılar haber, bırakırsam kalemi barış gelecekmiş. Korkaklar sırlı olur, bu yüzden kapalı kapılar ardında sandalye edinemedim. Giderken bırakacağım aynalarınıza suretimi. İşte bunu da söylemeliyim dediğim insan arıyorum, büssürü varken. Açtım ayamı, şiir dökülebilir ağzından. Anlam katmaya devam edeceğim fikirlerinize. İçinizdekilerle anlaşamazsanız kötülüğe yenilirsiniz. Çoğalıyorum paylaşıldıkça. Zaman değil çaba kazandırıyor. Okurken üzerinden hızla geçilen paragraf değilim. Cahilde arayıp bulacağınız aptal cesareti, onun bulamadığı edepti. Reddetmeli pişmanlıktan faydalanmayı, iyileştirmeyecek barışı da... Dedi ki: Beni de düşünen biri olsa, bu sen olsan. Oldum. Tam kuruyacakken yağmur yağıyordu. Varlığına anlam katarak dinlenmeye geçiyorum. Kokusunu aradığım annem kapayınca gözlerini buluyor beni. Bugünüm de güzel geçecek belli, bu sabahta güzel şeyler buldum sende.