Nedenler vardır, sayısız. Bir nedenle yetinmeyiz.
Ne kadar çoksa nedenlerimiz, kendimizi o kadar iyi hissederiz; akıllı ve zengin.
Nedenler içinde neden ararız; birini seçmek, birine sarılmak, ona yoğunlaşmak isteriz.
Bulduğumuz neden, bulmak istemediğimiz neden olmayabilir de; onu bırakır, olması gereken nedene koyuluruz; ta ki bize ait, benim istediğim, gayem olabilecek nedeni bulana kadar.

Bizim sandığımız ama bizim olmayan, yanılsamalı bir nedene sarılma ihtimalimiz de var. Kim kanmıyor, kim kandırmıyor, kim yanılmıyor, kim yanıltılmıyor?..

O sanırız, işte bu deriz, kesin gözüyle bakarız ama o olmadığını çok sonra, ya da bir süre sonra, belki de hemen anlarız.

Ya o an iş işten geçmiştir ya da henüz zamanınız vardır; çok bir şey kaybetmemişizdir ya da hiç kaybetmemişizdir.

Hem kaybetsek yazar? Neler kaybetmedik ki! Alışkınız kaybetmeye. Yaralamaz, acıtmaz, zarara uğratmaz; uğratsa da kimin umrunda, vız gelir tırıs giderler.

Zararlar hanesine bir zarar daha eklemiş oluruz, hepsi bu!

Lakin pes etmek yok deriz, girişiriz tekrardan neden arayışına; bulana kadar, gün yüzüne çıkarana kadar. İnsanız çünkü.

İnsan, arayışlarıyla, istedikleriyle, buldukça insanlaştı.

Her şeyin güzel bir nedeni vardır.

O nedeni ne yapar eder bulur çıkarırız; yoksa hayat bize zehir olur, gecemiz gündüzümüz bedbah olur, bunu hiç istemeyiz; hem kim ister ki?

O neden sensin!
Bunu demek çok özel, çok önemlidir.
Evet evet, bu neden sensin!
En güzel, en anlamlı, en yararlı, en heyecanlı, en en olanısın.
Güzeller içinde güzelsin.

Bu güzelliklerin benim bakışımdan gelen güzellikler olduğu kadar, senin bakışından da, senin bulmalarından da, senin kendi eğitmelerinden de geliyor.

Natür güzellikler, doğanın oluşturduğu güzelliklerdir. Bir de insanın estetik dokunuşlarla ürettiği güzellikler var; işte bunlardır insanı nedenler arayışına çeken.

Bu nedenle deriz ya; her güzel estetik değildir ama her estetik olan güzeldir diye.
Nedenlerimiz bu estetik güzellikler içindedir.

Burada nedenler aramaları; çünkü her güzellikte ilkellik, vahşilik, eğitimsizlik vardır.
İnsan, estetik dokunuşlarla güzelliklere güzellik katmıştır.

Sanat, edebiyat nasıl ki estetik güzellikse, devrimcilik de estetizmdir. Bulduğumuz nedenler bize bunu öğretir.
Devrimciliği üreten de sanat ve edebiyattır.

İnsan yazdıkça, okudukça; resim yaptıkça, resme baktıkça; film izledikçe, film çektikçe... Güzelleşti, estetizme ulaştı, devrimcileşti.

Nedenlere ulaştıkça devrimciliğe ulaşırız ve deriz ki: her devrimci, estetik bir evrimleşmedir.
Öldürmez, yaşatır; şiir yazar, saç örer, her yaşında gençtir...

Nedenler içinde en güzel nedendir devrimcilik.
Bu, benim nedenimdir.
Bu, senin nedenindir!