Gelenek, şairi öncelikle şiire götürendir. Şiiri sevmek, şairlerle hissiyat ve öngörü bağlantısını kurmakla başlar. İlerleyen süreçte şiir şairin yüreğinde yeşerir ve hayat bulur. Şairin, şiire sevdası, sonra da şiirle hemhal olması, hemdem olması kaçınılmazdır. Gelenek, şairin dünyasıdır esasında. Şair şiirle hemdem oldukça ona olan güveni artar. İçine işler. Bu içine işleyiş, Yetenek noktasına dek ilerler ve onunla bütünleşirse, kişi, Şair 'gömleğini' giymiş demektir.Yani, yeteneği ilk harekete geçiren, tarihi ve sosyolojik birikim, Gelenektir. Bir yandan, tabiat, diğer yandan gelenek, yeteneği eyleme geçirir ve ona ilk denemeleri yapma heyecanı, hevesi ve cesareti verir. Şair, geleneklere bağlı kalırsa eğer " Şair yeleği giyer."