Ey sözlerin aslını bilenler; bu sözler nerelerden gelir? Sözün aslını, sırrını anla(ya)mayan; zanneder ki bu söz kendiliğinden gelir. Söz vardır; korkuyu ve endişeyi giderir. Mutluluk verir. Söz vardır tanışı 'el' eder. İnsan, gökyüzünde sürüsünden ayrı düşmüş tek bir kuş gibi kalakalır aniden. Sil baştan başlamak gerek bazen... Az daha çoktur bazen... Başaktan toprağa düşen buğday tanesi gibi hisseder kendini. Bazen 'Şairin' şiirini tamamlayacağı, ancak bir türlü aklına gelmeyen son kelime olmak ister... Bazı insanlar olan biteni anlamaya çalışır, bazıları ise hiçbir şeyi umursamaz. Hacı Bektaş-ı Veli; kızınızı okutun/ eğitin ve kendi yuvalarını kurmalarında hür bırakın- destek olun, sözü ne denli görkemli ve soylu bir düşüncedir. Yunus Emre'mizin çokça düşünüp, azca söylediği sözleri ne güzeldir: ' Aşk, öylesine can yakan bir gurbettir ki ne gülebilirsin gönlünce, ne ağlayabilirsin hasretince... Bazen dış dünyayı daha iyi yorumlayabilmek için iç dünyamıza yolculuk ederiz. Kendi dışımızla, kendi içimize mesafe koymamız icap edebilir. Yunus Emre Atamızın ifadesiyle 'Bir ben vardır bende, benden içeri '... Bazen, etrafımızdaki insanlara duyduğumuz sevgi ve saygıyı korumak için( yüz/ göz olmamak için) geçici bir süre içinde olsa da " uzaklaşmak şarttır ve elzemdir' kanaatindeyim, Vesselam...