İçimizi tarifsiz acılar kaplayıverir, düşlerimizde bile içimiz acıyıverir...
Kalbimiz kırık dökük oluverir...
Ölenler aniden çekip gidiverir...
Şimdilik kaydıyla " kalan" sağlardanım...
Öğreneceğim çok şey var 'hayattan' aslında; sözün özü çok eksiğim hâlâ...
Hayat, hep eksik ve zayıf taraflarımdan vurdu...
Sınav yaparken hayat, anlatmadığı yerlerden ve çalışmadığım konulardan sordu hep...
Taşıyamam dediğim yükleri taşıttı, rahatlıkla taşırım dediğim ağırlıkların altında ezildim hep...
Ben Kış değildim ki güvendiğim dağlara kar yağmasından, Kuş değildim ki konduğum dalın kırılmasından KORKMAYAYDIM...
Kendi kalbimle oynadığım oyunun sonucunu çok endişeli bir biçimde bekliyorum...
Üstad Abdurrahim Karakoç'un bir şiirinde ifade ettiği gibi:
Hayat kısa/ Ben yorgunum/ Yol uzun...
