Yakalanma emri çıktı; polis telsizlerinde adım, eṣgalim geçiyor, duvarlara afiṣlerim asılıyor, televizyon ekranlarında boy gösteriyorum her saat bașı, gazeteler beni yazıyor, yetmiyor anne havadan kușlama yapıyor helikopterler.
Köṣe baṣları tutulmuṣ, evinizin etrafi çevrili, okulum kuṣatılmıṣ.
Arıyorlar her yerde, bir anda aranmazken, sorulmazken, varlığımdan habersizlerken, kendi halinde bir evlatken, duyarlı bir yazarken, sakin bir edebiyat severken, bilimden yana dururken, korkan aydınken aranan kiși oldum.
Varsa yoksa benim okun ucundakiyim.
Beni konuṣuyor herkes, kahvehanelerde, misafirliklerde, dolmușlarda...
Bire beș katıyor her anlatan.
Ben beni tanıyamıyorum anne, sen șaṣıp kalırsın bu duruma.
Aranıpta bulunamayan hint kumaṣına döndüm, meta olmadan karaborsaya düṣtüm.
Aranıyorum anne, ev ev, kapı kapı, kent kent, gelene gidene beni soruyorlar; beni sen bul, önce sen bul anne!
Bir sevgidir karṣılıksız olan, en çok da anne sevgisi.
Seversin çiceği, ağacı, böceği, toprağı, bayrağı, halkı, bilimi, sanatı...
Seversin evladı, yanlıṣında, doğrusunda, sevabında, günahında...
Bilirsin karṣılık alamayacağını, seversin yine de.
Bir așkta karṣılık vardır, bir karṣılık o bekler...
Yana yana arıyorlar beni anne, beni önce sen bul.
Gençlik iṣte anne, acemi dokumacının elinden çıkmış kilim gibi eprir gençlik, yaș almak güzelleṣtirecek beni, biliyorum, tatlandıracak, doyamayacak tadımı alan, bir daha bir daha diyecek.
Bir tek așk yormaz, bunu en iyi bilen sensin anne, aṣk uğruna çabalamak eğlencelidir, gülüșünde dinlenirsin, gölgesini gölgen bilir, güven içinde saklanırsın, ihanet bilmez.
Bir gün bakmıṣsın herkes yanında, kalabalıksın, çok kalabalık, kendine bile yetiṣemiyorsundur, seni saklamıșlardır, bir o gitmiștir, bir not bırakmadan, yine de duymazsın pișmanlık, çabalarken isteyerek çabalamıṣsındır.
Sonra gelecek dersin, beklersin inatla postacıdan bir haber.
Doğrularımı yanlıṣlarımdan, yanlıṣlarımı doğrularımdan sağlamasını yaparak çıkardım oysa, bugün aynı hataları tekrarlamıyorsam bil ki bundan anne, bundandı deneyimlemediğim hataları yapmam.
Yașayan hatasız yașayamıyor. Biz asıl hata iṣlemekten değil sürekli doğruları iṣlemekten korkmalıyız; doğruları daima var eden tekerrürlerdir.
Kiri beyazlaṣtıran kardır, hata yaptırmayan hep aynı döngülerdir, ısıtıp ısıtıp yașamanın önüne sürmektir.
Yollar kapalı anne, barikatlar kurulmuṣ.
Yasaklar gelmiṣ.
Sıkıyönetim ilan edilmiṣ.
Sokağa çıkma yasağının anosunu geçiyor radyolar.
Muhbirler hâlihazırda...
Yaralarım var, iyileṣmeyen, kabuk tutmayan, için için kanayan, sızlayan.
Hiçbir yaram faili meçhul değil.
Ben açmadım, sen niye yaralayasın anne, adresi belli yaralarımın.
Yaramı az buldular belli...
Aranıyorum anne, beni önce sen bul, beni aṣka sen teslim et, onlara değil.
Arkadaṣlarımı vuranların, asanların, iṣkence edenlerin hepsi çok çirkin, beni çirkinlerden biri öldürmesin anne!
