Orhan Kemâl; bize genel anlamda insanı, özelde ise, Adana'nın insanlarını anlatan büyük USTA.Kendine özgü anlatımıyla, kullandığı sade fakat çok etkili diliyle, okurlarıyla hemen iletişim kuruverir.
Orhan Kemâl, genç edebiyatçılar için- Çoban Yıldızı- gibidir. Paltosunun ceplerinde ellerinde ve ona çok yakışan fötr şapkası ve de afilli bakan fotoğrafı, ilk gençliğimden beri hafızamdan hiç silinmedi.
O fotoğrafa bakan her insan onun insan ruhunun gizemini çözümleyebildiğini anlar.
ADANA sevdalısıydı.Bu çok belliydi, eserlerinde.Zorlu hayat koşulları karşısında hep Delikanlı tavrıyla, dimdik duruşundan ödün vermemiştir. Insanlığın ve Edebiyatın düşmanlarına.
Büyük usta tanımlaması Orhan Kemâl'i en uzun anlatan en kısa cümledir kanaatimce. Eserlerindeki kişilerin, dillerindeki sözlerin yanı sıra yüreklerindeki sözleri de bize duyurması ancak 'Sözün Büyüsü' cümlesinde karşılık bulabilir.
Eğer romana kulak kabartabilirsek... Bizler okurlar olarak Orhan Kemâl'den belki ÜÇGENİN İÇ AÇILARININ TOPLAMINI öğrenmemiz mümkün olmamıştır. Lâkin insanların, bilhassa Adana insanlarının İÇ ACILARININ TOPLAMINI, çok derinlemesine öğrenebildiğimizi düşünüyorum.
'Arkadaş Islıkları' beni her okuduğum da 17, 18 yaşlarıma götürmüştür. Burnum sızlar bu romanı okudukça; minnet borçluyum Orhan Kemâl'e... Aşk neye benzer? Onu da 'CEMİLE'de öğrendik. Nefesimiz kesildi adeta... Zorunlu göç ya da mübadele sonrası yolları Adana'nın sarı sıcağına, sıtmalı- trahomlu yoksul gecekondularına düşen Balkan göçmenlerinin çektiği acıları onun romanlarında öğrendim.
Orhan Kemâl'in hemşehrisi olmak benim açımdan onurlu bir ünvan. Babası Abdülkadir Kemâli Bey çizgisine yakın bir babaya sahip olmamda yine benim açımdan mucizevi bir tesadüf...
Orhan Kemâl'i sevmek, Adana'yı sevmektir.Onu sevmek Türkiye'yi sevmektir. Onu sevmek dünya insanlarını sevmektir. Adana'yı ve Orhan Kemâl'i tanımayanlar için şu öneride bulunabilirim;" BEREKETLİ TOPRAKLAR ÜZERINDE romanını okuyun, tanışırsınız.